Casa Cavalli

Van iemand die al ruim drie jaar op een TU rondloopt, mag je enige
affiniteit met cijfers verwachten. Dat dit voor TeMa-studenten iets minder opgaat, is bekend. Maar dat Schilp een sequentie van drie al te veel is, had zelfs De Wit niet verwacht. Tot drie keer toe belt hij aan bij het verkeerde nummer. Eindelijk binnen, betreden we een kleine woning in een rij vormeloze flats aan de Cavallilaan. Een zeer aangename kookgeur treft ons. Meteen gevolgd door een hartelijk welkom. En een uitnodiging om te blijven eten. Hommad Lel Farissi, vijfdejaars Elektrotechniek en vanavond kok, schuift de groente en het lamsvlees in de tajine. We zijn te gast in het huis van drie leden van Mosaïc, de multiculturele studentenvereniging. Aan de muur hangen foto’s die zo uit een reisbrochure kunnen komen. Een klein stadje aan een azuren baai. Idyllisch Marokko. Zowel Hommad als Jaouad Ghalit, vijfdejaars Bedrijfskunde, zijn daar geboren. Hun ouders kenden elkaar goed, maar raakten elkaar uit het oog toen ze emigreerden. Hun zoons kwamen wonder boven wonder terecht op hetzelfde vwo in Utrecht. Stukje bij beetje kwamen ze erachter dat ze eigenlijk al een heel leven deelden.

Samen met Moulhim Achahbouine, vijfdejaars Bedrijfskunde, zijn ze in dit huis getrokken. Ook Moulhim leerden ze kennen op dezelfde school in Utrecht. Van de vrijheid die het huurhuis geeft, hebben ze het tweede jaar dankbaar gebruik gemaakt door alle muren te verven. “Met de studiepunten liep het toen wel wat minder hard”, bekent Moulhim. Hij vindt het wel eens jammer dat zijn ouders nog nooit zijn komen kijken. Niet dat ze niet willen. Het komt er gewoon niet van. Maar goed, hij is dan zelf ook wel altijd in Utrecht in het weekend. Hommad is dit jaar voorzitter van Mosaïc. “Het doel van de vereniging is studenten van verschillende culturen met elkaar in contact brengen.” Over welke culturen hebben we het? Hij somt op: “Indonesisch, Koerdisch, Irakees, Afghaans, Iraans, Turks, Marokkaans, enzovoorts”. Vorig jaar speelde Mosaïc een traditionele Marokkaanse bruiloft na. Normaal gaat zo’n feest drie dagen lang door tot diep in de nacht. Het begint -in traditionele kleding- in het huis van de vrouw. De dag erna verhuist het hele feest naar de grond van de bruidegom. Tot slot is er op de derde dag een groot feest voor iedereen. Vaak draagt het koppel dan de voor ons ook bekende bruiloftskleding. Voor de gelegenheid waren deze mooiste-dagen-van-je-leven samengevat tot één dag.

Uit de opsomming blijkt dat de leden van Mosaïc voornamelijk moslim zijn. Brengt dat een speciaal alcoholbeleid met zich mee? “De meeste leden drinken niet”, zegt Moulhim. “Maar de vereniging verbiedt het niet.” Hij vertelt dat een goed moslim een ander eigenlijk ook geen drank mag aanbieden. Je mag iemand niet in verleiding brengen te drinken. Zelf denken ze daar genuanceerd over: “Ik zal niet in een brouwerij gaan werken. Maar als ik een rondje geef en iemand wil een biertje, dan haal ik dat”.

Tekst: Marten Witkamp en Wouter Schilpzand
Foto’s: Bart van Overbeeke