Strooien met ‘miltvuur’ in Vertigo


Foto’s: Bart van Overbeeke

‘Zoek de terrorist’ was dinsdag 15 februari het credo in Vertigo. Acht tweedejaars studenten Installatietechnologie speelden er in het kader van een OGO-project een spel waarbij een bioterroristische aanslag werd nagebootst. Twee van hen speelden de terroristen die met de dodelijke miltvuurbacterie -waarvoor in dit geval een onschuldig poeder werd gebruikt- zoveel mogelijk mensen in het gebouw moesten besmetten. De anderen moesten proberen een aanval zo snel mogelijk te constateren. De studenten wisten van elkaar niet wie de terroristen waren; het was zelfs mogelijk dat mensen van búiten deze groep de aanslagen zouden plegen.

Alle deelnemers waren uitgerust met een uv-lampje waarmee het fluorescerende poeder kon worden opgespoord. De aanvallen met miltvuur konden ergens tussen twaalf uur ’s middags en middernacht plaatsvinden, wat de onzekerheid van het ‘wanneer’ van een terroristische aanslag aardig simuleerde. Om misverstanden te voorkomen, waren de beveiliging en brandweer vooraf op de hoogte gesteld van het spel. Afgesproken was dat ook beveiligingsmedewerkers eventuele verdachte personen mochten aanhouden.
Het spel is een idee van hoogleraar prof.dr. Annelies van Bronswijk: “De bedoeling is dat de studenten met dit spel in de praktijk ondervinden welke belangrijke rol installaties kunnen spelen bij terrorisme. Voor bioterrorisme vormen installaties de achilleshiel van gebouwen. Door luchtbehandelingkanalen kunnen bacteriën of virussen snel door een gebouw verspreid worden”.
Al snel had de verdedigende partij een kwetsbaar punt gevonden in de kelder van Vertigo. Meerdere deuren leiden daar naar de luchtbehandelingkanalen en één ervan was niet op slot (zie foto). Spekkie voor het bekkie van een potentiële terrorist, want kelders zijn doorgaans niet de meest in het oog springende locaties. Na toch even netjes melding gemaakt te hebben van de open deur bij de TU/e-beveiliging, werd deze afgesloten en konden de ‘verdedigende ingenieurs’ hun belangrijke taak voortzetten. Bij het continu grondig uitkammen van het gebouw stuitten ze in de lift bij toeval op een verdacht persoon, die ze grondig aan een onderzoek met uv-licht onderwierpen.

Door resten van het poeder aan zijn mouw viel ‘terrorist’ Ehsan Baharvand door de mand: “Ik had wat poeder in een aanzuigrooster aan de buitenkant van Vertigo gegooid. Daar komen altijd wel wat mensen langs, maar mijn collega-terrorist is op de uitkijk gaan staan. Van de bewaking hadden we ook geen last, hoewel daar wel een camera hangt”.
De eerste verdachte werd opgesloten en het duurde nog geruime tijd voordat de andere terrorist de volgende aanslag pleegde. Deze aanslag werd pas na drie uur ontdekt en mag daarom geslaagd genoemd worden.
Van Bronswijk: “Met dit spel merken de studenten dat er nog veel te verbeteren valt aan het ontwerpen van gebouwen tegen terrorisme. De luchtinlaat bevindt zich, ook in Vertigo, bijvoorbeeld vaak op de begane grond. Je kunt terrorisme nooit voor honderd procent uitsluiten, maar door slim te ontwerpen kun je het eventuele terroristen wel een stuk lastiger maken”.